................................
 Zaprenumeruj
................................
 

eLekcja 029
Tekst: Liczb 13 i 14
Temat: Wierność

 Wydrukuj tą eLekcję w wygodnym formacie pdf

Kaleb I

Wierny mąż w niewiernym tłumie

Starotestamentowa historia Kaleba jest intrygująca, inspirująca i zachęcająca... A mimo to dla zbyt wielu zupełnie nieznana. Większość chrześcijan pamięta w związku z nim tylko to, że był jednym z dwóch wiernych szpiegów, którzy oddali Mojżeszowi dobry raport. Drugi szpieg, Jozue, jest tym, którego pamiętamy częściej. Kaleb wydaje się przez wielu całkowicie zapomniany. Ani on, ani Jozue nie znaleźli się na liście bohaterów wiary w Hebrajczyków 11, lecz gdybyś miał stworzyć własną listę bohaterów, to czy umieściłbyś na niej Kaleba? Ja tak. Jest jedną z moich ulubionych postaci biblijnych. Bóg opisał go jako człowieka, który "ożywiony innym duchem okazał Mi pełne posłuszeństwo." (Liczb 14:24). Czy Bóg mógłby wyrazić się podobnie na mój lub twój temat? Kaleb był wypróbowanym przywódcą i wiernym człowiekiem. Widział przeszkody jako okazje. Uważał strach i niewierność za bluźnierstwo. Cierpiał i czekał z powodu innych. Mając 85 lat był równie silny, odważny i pełen wiary jak mając 40. Zakończył swoje życie z siłą. Podczas gdy piszę tą lekcję, w USA mają miejsce rozgrywki uniwersyteckich drużyn koszykówki. By wygrać mecz drużyna musi zagrać silnie drugą połowę. Wyniki większości meczy decydują się w ostatnich kilku minutach. By wygrać drużyna musi wytrwać do końca i silnie zakończyć. Kaleb był silny aż do końca. Dlaczego? Co sprawiło, że był inny? A co z nami? Czy rozegramy silnie drugą połowę? Zakończymy silnie czy zwolnimy tempa i wrócimy do domu na pierwszym biegu? Każdy z nas musi się nauczyć silnych zakończeń z historii Kaleba.

Ale ja jestem młody. Co mnie obchodzi Kaleb? Czy tak właśnie sobie myślisz? Muszę ci wyznać, że pisanie tych lekcji jest dużym wyzwaniem ponieważ wy, prenumeratorzy, jesteście tak zróżnicowaną grupą. Żyjecie w ponad 27 krajach. Jesteście młodzi, w średnim wieku i starsi. Jesteście studentami, gospodyniami domowymi, biznesmenami, misjonarzami, pastorami, pracownikami młodzieżowymi, nastolatkami, rodzicami, dziadkami itd. Lecz mimo tej różnorodności historia Kaleba jest istotna dla każdego z was. Oczywiste jest, że dotyczy tych z was, którzy znajdują się w drugiej połowie życia lub zbliżają się do jego końca. Co mniej oczywiście, jest ona wyjątkowo ważna dla tych z was, którzy jesteście młodzi. Jeżeli jesteś młody i czytasz tą lekcję, to musisz być entuzjastą Jezusa. Twoja gorliwa wiara zasługuje na pochwałę. Mam do ciebie pewną prośbę. Gdy będziesz na następnym spotkaniu młodzieżowym, w grupie studenckiej lub na studium biblijnym dla młodych małżeństw, rozejrzyj się e i popatrz na ludzi wokół siebie. Mam wobec tych ludzi przepowiednię. Większość z nich nie zakończy silnie. Większość z nich stanie się letnia jak mieszkańcy Laodycei z Apokalipsy 3:14-22. Wielu z nich pozwoli światu ukształtować się na własną modłę, przed czym ostrzega Rzymian 12:2. Za pięć lub piętnaście lat życie wielu z nich będzie niemożliwe do odróżnienia od życia niewierzących. Ich małżeństwa będą się kończyły rozwodem równie często, jak małżeństwa ludzi zgubionych. Będą cierpieć z powodu niemoralności, alkoholu i narkotyków z taką samą frekwencją, jak ich niewierzący przyjaciele. Przestaną duchowo rosnąć. Większość straci swoją gorliwość i entuzjazm. Będą się zachowywali bardziej jak chodzący zmarli niż jak ci, których ożywił Duch Boży. Wielu spośród tych, którzy pozostaną w kościele ograniczy się do grzania ławek w niedzielne poranki. Będą nudnymi kościelnikami, zapewniającymi odpowiednią liczebność i środki do służby swojemu przywódcy. Nie piszę tej przepowiedni duchowej przyszłości twoich rówieśników po to, by cię zniechęcić... Naprawdę. Piszę to jako ostrzeżenie, alarm, dzwonek ostrzegawczy, strzał w poprzek twojej duchowej łodzi. Nie twierdzę wcale, że posiadam specjalne rozeznanie duchowe, które nasuwa mi tą przepowiednię. Smutne jest jednak to, że najprawdopodobniej się ono sprawdzi. To nie oznacza, że tak samo musi być z tobą. Ja sam jestem wierzący od roku 1956. Nie straciłem dotąd zapału ani entuzjazmu. Kaleb był w wieku 85 lat równie silny jak w wieku 40 lat. On nie stał się letni. Walczył do końca. Ty też tak możesz. Właśnie dlatego przykład Kaleba jest tak ważny. Dlaczego był silny jako 40-latek i nadal silny jako 85-latek? Aby nauczyć się czegoś z jego przykładu musisz zrozumieć jego historię, a aby zrozumieć jego historię musisz zrozumieć kontekst jego życia. Ten kontekst dostarcza nam wielu osobnych lekcji.

Kaleb urodził się w Egipcie pod koniec okresu 400-letniej niewoli Izraelitów. Urodził się wtedy, gdy mający około 40 lat Mojżesz, zabił Egipcjanina i uciekł do kraju Midianitów. Mimo, że należał do królewskiego pokolenia Dawida i Jezusa, Kaleb przeżył pierwsze 40 lat swojego życia jako niewolnik w Egipcie. Długie oczekiwanie na wybawienie Izraela nie osłabiło jego wiary. Miał około 40 lat, gdy 80-letni Mojżesz powrócił, by wyprowadzić Izraelitów z niewoli egipskiej. Mojżesz wyprowadził lud z Egiptu przez Morze Czerwone, po czym udali się na południe do góry Synaj (te wydarzenia opisuje Księga Wyjścia). Na górze Synaj Bóg dał Mojżeszowi prawo (koniec Księgi Wyjścia i początek Księgi Kapłańskiej). Po opuszczeniu Synaju udali się na północ do Kadesz-Barnea, by wkroczyć do Ziemi Obiecanej od południa. Nie weszli tam jednak od razu. Bóg kazał im iść i posiąść tą ziemię, lecz oni zapytali, czy mogą wysłać tam najpierw szpiegów. Ich prośba spodobała się Mojżeszowi. Wysłał do Kanaanu 12 przywódców, po jednym z każdego pokolenia. Mieli sprawdzić, jaka jest ta ziemia i najprawdopodobniej zebrać informacje, by rozwinąć strategię wojenną. Nie rozumiem tego. Już z płonącego krzewu Bóg powiedział Mojżeszowi, że ta dobra, opływająca mlekiem i miodem ziemia zostanie im dana na własność, Wyjścia 3:8. Gdy Mojżesz wprowadził po wyjściu z Egiptu obchody Paschy, opowiedział ludowi o obiecanej im, dobrej ziemi, Wyjścia 13:5. Mojżesz wiedział, jaka jest ta ziemia. Bóg mu o tym powiedział. Wiedział, że Bóg jest z nimi. Wiedział, że zwyciężą. Dlaczego więc zgodził się wysłać szpiegów? Czy sądził, że wybadanie wroga zwiększy wiarę Izraelitów? A jak jest z tobą? Czy chcesz wybadać ziemię twojej przyszłości? Czy chcesz wiedzieć już teraz, co Bóg dla ciebie zaplanował? Czy domagasz się pełnej wiedzy o wszystkich czekających cię bitwach i wrogach? Czy nie zaufasz Mu raczej, że objawi ci dokładnie tyle, ile powinieneś wiedzieć? Czy chcesz wysyłać własnych szpiegów, by badali ziemię? Czy nie chcesz raczej iść wytrwale do przodu i zdobywać ziemię w prostej wierze i bezpośrednim posłuszeństwie? Wolisz ufać Jego osądowi czy swojemu własnemu?

Dwunastu szpiegów badało ziemię przez 40 dni. Dziesięciu z nich powróciło do obozu z bojaźliwym, niewiernym raportem. Izraelici skwapliwie go przyjęli. Dwaj wierni szpiedzy, Jozue i Kaleb, złożyli dobry raport, który został przez lud odrzucony. Ci dwaj wiedzieli, że z Bogiem wszystko jest możliwe - nawet zdobycie górzystej krainy, w której mieszkali olbrzymi. Lecz lud nie chciał wkroczyć do Kanaanu. Wojownicy izraelscy bali się, że ich żony i dzieci staną się łupem ich nieprzyjaciół. Czyż nie jest to charakterystyczne dla bojaźliwych, niewiernych mężczyzn, że chowają się często za plecami swoich żon i dzieci? Wiele kościołów na całym świecie składa się w głównej mierze z kobiet. Mimo męskiego przywództwa na kazalnicy, wiele kościołów jest w praktyce (i w ławkach) matriarchalnych. Wierni, odważni mężczyźni nie chowają się za plecami żon i dzieci. Wierni, odważni mężczyźni przewodzą w swoich domach i kościołach. Bóg potępił wszystkich Izraelitów od 20 roku życia wzwyż (wiek poboru do wojska, Liczb 1:45), skazując ich na wędrówkę i śmierć na pustyni... Wszystkich z wyjątkiem Jozuego i Kaleba. Dzieci, którym niewierni rodzice wróżyli cierpienie z rąk wrogów, miały wkroczyć do Ziemi Obiecanej, ale zanim to nastąpiło, musiały cierpieć z powodu grzechu rodziców. Dziesięciu niewiernych szpiegów doświadczyło innego rodzaju cierpienia, które ściągnęli na siebie nieposłusznym wpływem na innych... Wszyscy zmarli z powodu zarazy.

Izraelici nie poszli za Bogiem. Bóg wycofał w związku z tym Swój nakaz, by to pokolenie weszło do kraju. Ich okazja do posłuszeństwa już minęła. Czyż nie byłoby głupotą, gdyby w tym właśnie momencie Izraelici zdecydowali, że wejdą jednak do ziemi? Dokładnie tak uczynili, po czym doznali druzgocącej porażki. Nie chcieli wejść do kraju z Bogiem. Później, gdy Bóg zabrał spośród nich Swoją obecność, weszli bez Niego na pewną porażkę. Czyż nie było to zupełną głupotą? My nigdy nie zrobilibyśmy czegoś równie głupiego... Prawda? Izraelici wędrowali po pustyni przez 40 lat... Jeden rok za każdy dzień, który szpiedzy spędzili w kraju. Jozue i Kaleb cierpieli przez te 40 lat wędrówki z powodu grzechu swoich rówieśników. Ci dwaj byli wierni i posłuszni, lecz cierpieli wraz z niewierną, nieposłuszną grupą. Czy ta historia nie skłania cię do bardzo ostrożnego wyboru swojej grupy? Izraelici zostali spisani (policzeni) zanim szpiedzy weszli do kraju i po raz drugi pod koniec 40-letniej wędrówki. Ten okres ich historii opisuje księga Liczb. Gdy czas wędrówki się skończył, Mojżesz zaprowadził ich na północ ku wschodniemu brzegowi rzeki Jordan. Tam po raz drugi udzielił im instrukcji dotyczących prawa (Powtórzonego Prawa). Mojżesz wyznaczył Jozuego na swojego następcę, by ten wprowadził lud do kraju. Bóg zabrał Mojżesza na szczyt góry Nebo, by pokazać mu kraj, do którego nie pozwolił mu jednak wejść. Pierwszy powód wiązał się z tym, że lud odmówił wejścia do kraju w Kadesz-Barnea, Powtórzonego Prawa 1:37. Potem Bóg powiedział mu, że nie wejdzie do kraju z powodu własnego grzechu, Liczb 20:8-12. Mojżesz umarł, a Pan pochował go w nieznanym miejscu w dolinie Moabu. Jozue wprowadził lud do kraju, który podbili, podzielili i w którym się osiedlili (o tym mówi Księga Jozuego). W wieku 85 lat Kaleb wyruszył, by zdobyć swoją część kraju. Wziął to, co 45 lat wcześniej obiecał mu Mojżesz. Kaleb zdobył góry, siedlisko olbrzymów, wraz z miastem Hebron. Jak sądzisz, co Kaleb myślałby o współczesnych wydarzeniach w Hebronie?Czy byłby zadowolony, oglądając w wieczornych wiadomościach raporty z Zachodniego Brzegu?

Są dwa powody dlaczego wyjaśniłem kontekst życia Kaleba. Po pierwsze, musimy rozumieć ten kontekst, by w pełni skorzystać z przykładu Kaleba. Po drugie, ten kontekst niesie ze sobą wiele lekcji. Zauważyłeś może, że nie zawarłem w tej lekcji wielu odnośników... Nie uznałem tego za potrzebne, gdyż prawie wszystkie szczegóły można znaleźć w Liczb 13, 14 i Powtórzonego Prawa 1. Byłoby dobrze, gdybyś przeczytał te trzy rozdziały i stworzył listę cech charakterystycznych życia Kaleba. Tego będą dotyczyły kolejne dwie lekcje.


...................................................................................................................

Ta lekcja (© 1999) została napisana przez Johna Morrisa III. Na język polski przetłumaczyła ją Marta Gillner. Możesz ją nieodpłatnie kopiować dla indywidualnego użytku lub darmowej dystrybucji pod warunkiem, że załączysz do niej tą informację o prawie autorskim. Wszystkie cytaty pochodzą z Biblii Tysiąclecia, chyba że zaznaczono inaczej. Wyślij swoje pytania i komentarze w języku angielskim lub w języku polskim.